Okazała wiktoriańska rezydencja usytuowana w sercu Parku Narodowego Killarney
Dwór stoi w pobliżu brzegów Jeziora Muckross, jednego z trzech jezior w Killarney, słynących w świecie z malowniczości i piękna. Jako centralny punkt Parku Narodowego Killarney, Muckross House stanowi idealną bazę wypadową do podziwiania uroków krajobrazu.
Dwór w Muckross wznieśli Henry Arthur Herbert i jego żona, akwarelistka Mary Balfour Herbert. Była to czwarta siedziba, jaką zajmowały pokolenia rodziny Herbertów w Muckross w ciągu niemal dwustu lat. Budowę według projektu znanego szkockiego architekta Williama Burna rozpoczęto w 1839 roku, a ukończono w 1843.
Zgodnie z pierwotnymi zamierzeniami Muckross House miał być budowlą okazalszą i ozdobioną z większym rozmachem. Plany większego skrzydła dla służby, stajni, oranżerii i domku letniego przypuszczalnie zmieniono na życzenie Mary. Obecnie wystawne pokoje, urządzone w stylu z epoki, portretują elegancki styl życia XIX-wiecznego irlandzkiego ziemiaństwa. W piwnicach można sobie wyobrazić krzątaninę służby zajętej codziennymi obowiązkami.
21 listopada 1899 r. Standard Life Assurance Company wystawiła Muckross House wraz z posiadłością na sprzedaż na aukcji w Dublinie. Chętnych było jednak niewielu i sprzedawcy wycofali nieruchomość. Jednak 29 listopada ogłoszono, że nabywcą posiadłości został lord Ardilaun, członek rodziny Guinnessów i znany irlandzki unionista.
Lord Ardilaun był przez małżeństwo związany z rodziną Herbertów: jego żona Olivia była córką Jane, hrabiny Bantry, a z kolei Jane była najmłodszą siostrą pułkownika Henry’ego Arthura Herberta. Ardilaunowie spędzali bardzo mało czasu w Muckross – posiadłość co roku była wynajmowana jako domek strzelecki i wędkarski.
Galeria dworu
Wirtualne zwiedzanie dworu
Ogrody w Muckross
W latach 50. XIX wieku Herbertowie podjęli zakrojone na szeroką skalę prace ogrodnicze, przygotowując się do wizyty królowej Wiktorii w 1861 roku. Później tę ogrodniczą tradycję kontynuowała rodzina Bourn Vincent, która nabyła posiadłość od lorda i lady Ardilaun na początku XX wieku. W tamtym okresie rozwinięto: Ogród w Obniżeniu (Sunken Garden), Ogród Skalny (Rock Garden) i Ogród nad Strumieniem (Stream Garden).
‘Muckross is a very remarkable gift, a very generous gift and a very princely gift.’
William T. Cosgrave, Dáil Éireann, 7 Dec. 1932
W 1910 r. Muckross została wynajęta bogatemu Amerykaninowi, Williamowi Bowersowi Bournowi. Był on właścicielem kopalni złota Empire Gold Mine oraz spółki Spring Valley Water Company w północnej Kalifornii. Niedługo potem Maud, jedyne dziecko Williama Bowersa Bourna, poślubiła Arthura Rose’a Vincenta z Summerhill, Cloonlara, Co. Clare. Jej ojciec kupił im posiadłość Muckross w prezencie ślubnym.
Maud i jej mąż Arthur Rose Vincent doczekali się dwójki dzieci: Elizabeth Rose (1915–1983) i Arthura Williama Bourna (1919–2012). Rodzina dużo podróżowała, lecz ich domem była Muckross.
Pomiędzy rokiem 1911 a 1932, gdy Bourn i Vincent byli właścicielami posiadłości, na jej ulepszenie wydano ponad 110 000 funtów. W 1915 r. powstał Ogród w Obniżeniu [Sunken Garden], zaprojektowany przez Wallace and Co. z Colchester. Utworzono też Ogród Skalny [Rock Garden] na naturalnej wychodni wapienia karbońskiego, a także zagospodarowano Ogród nad Strumieniem [Stream Garden].